Լեզվական առաջադրանք

Ես հիմա հեծանիվ եմ քշում տատիկիս բակում։ Իմ հեծանիվը շատ ամուր է և շատ գեղեցիկ։ Այն երկու անիվով է։ Կապույտ գույնի է։ Բակում բոլորը ինձ են նայում։ Ես շատ եմ հպարտանում իմ հեծանիվով։

Երեկ ես հեծանիվ էի քշում տատիկիս բակում։ Իմ հեծանիվը շատ ամուր էր և շատ գեղեցիկ էր։ Այն երկու անիվով էր։ Կապույտ գույն էր։ Բակում բոլորը ինձ էին նայում։ Ես շատ էի հպարտանում իմ հեծանիվով։

Վաղը ես հեծանիվ եմ քշելու տատիկիս բակում։ Իմ հեծանիվը շատ ամուր և շատ գեղեցիկ է լինելու։ Այն երկու անիվով է լինելու։ Կապույտ գույն է լինելու։ Բակում բոլորը ինձ կնայեն։ Ես շատ կհպարտանամ իմ հեծանիվով։

  1. есть, меня, У, игрушки, новые.

У меня есть новые игрушки.

  1. У, красивая, есть, тебя, кукла.

У тебя есть красивая, кукла.

  1. меня, синяя, У, ручка, есть.

У меня есть синяя  ручка.

  1. тебя, есть, маленькая, кошка, У

У тебя, есть маленькая кошка.

  1. У, хороший, есть, меня, друг.

У меня есть харошоий друг.

2.Вставьте слова мой, моя.

  1. Это __мой________ дом.
  1. Это ___моя_______ сестра.
  1. Это __мой_______ друг.
  1. Это _____моя_____ кошка.
  1. Это ___мой______ карандаш.
  1. Это ___мой_______ самолёт.
3.Измените порядок букв, найдите слово и запишите.
ДЁМ    УЙЛЕ     ТАРВА     ПЕЧЛА     СЛЕНЦО
мед  улей  трава  пчела  солнце

4.Подберите слова к вопросам кто? что?
ваза, ученик, книга, дедушка, лошадь, корова, сумка, кукла, ведро, девочка

 

кто?                     что?

ученик               ваза

дедушка            книга

лошадь              сумка

девочка            ведро

корова               кукла

Գարուն բերող ծիծեռնակը

Գարուն է գալիս։ Ես ամեն օր առավոտյան նայում եմ, եկել են ծիծեռնակները, թե՞ ոչ։ Նրանք ամեն գարուն առաջինն են հայտնվում մեր այգում։

Այգին կանաչում է, ամեն ինչ գեղեցկանում է, իսկ ծիծեռնակները թռչկոտում են ծառերի վրա։

Իմ մայրիկի ընկերուհին ապրում է շենքի 7-րդ հարկում։ Երբ իրենց հյուր ենք գնում գարնանը, ես բարձր հարկից նայում եմ, թե ինչ արագ ու գեղեցիկ են թռչում նրանք բաց երկնքում։

 

Անխելք մարդն ու ես

Հյուրասենյակում լուռ էր, միայն գորգի տակից խռմփոցի ձայն էր լսվում։ Ես զգույշ մոտեցա գորգին, բարձրացրի ծայրը ու այ քեզ զարմանք․․․ այնտեղ կուչ եկած, մուշ-մուշ քնած էր հեքիաթի հերոս Անխելք Մարդը։ Ես սպասեցի, որ նա արթնանա։ Երբ արթնացավ, զարմացավ և ասաց․

— Դու ո՞վ ես։

— Ես Ալիսան եմ։ Ես քեզ ճանաչեցի, դու Անխելք Մարդն ես։

— Ես անխելք չեմ, դու ես անխելք։

— Ես քեզ կապացուցեմ, որ անխելք չեմ։

— Դե, ապացուցիր, — ասաց Անխելք Մարդը։

— Դե, հարցեր տուր, — ասացի ես։

— Այն ի՞նչն է, այն ի՞նչը, գալիս է փաթիլ-փաթիլ, գնում է կաթիլ-կաթիլ։

— Իհարկե ձյունը, — պատասխանեցի ես։ — Հիմա ես քեզ հանելուկ կասեմ։ Այն ո՞վ է, այն ո՞վ, որ աշխատելու ու խելքին տալու փոխարեն, բախտին է սպասում։

— Էդ ես եմ, — հպարտ ասաց Անխելք Մարդը։

— Էհ, դու շատ անխելք ես, արի քեզ տանեմ իմ դպրոց՝ մեր դասարան, գոնե մի քիչ կսովորես, խելքդ կշատանա։

— Լավ, — ասաց Անխելք Մարդը, — կգամ ձեր դպրոց, գուցե բախտս անյտե՞ղ լինի։

 

 

 Հարցեր կենդանիներին

-Կենգուրու, դու ուրա՞խ ես, որ քո բալիկներին կարող ես տանել ուր ցանկանաս։

-Իհարկե, ես ուրախ եմ, որ ունեմ այդ պարկը, նրանք երբեք չեն կորչի։

-Ծիծեռնակ, դու ու՞ր ես թռչում այդպես արագ։

-Ես թռչում եմ օտար երկրներ, գարնանը կրկին գալու սպասումով։

-Փիղ, դու իրո՞ք այդքան հզոր ես։

-Այո ես հզոր ու հսկա եմ, բայց շատ փուխր սիրտ ունեմ։Ես բոլորին սիրում եմ։

-Առյուծ, ինչու՞ են մարդիկ քո անունը լսելիս այդքան վախենում։

-Իրականում ես այդքան էլ սարսափելի չեմ, բայց զգուշացնում եմ, ավելի լավ է

ինձանից հեռու մնալ։

 

-Էշ, ինչի՞ց է, որ քեզ բոլորը երկու իմաստով են հիշում։

-Սխալվում են, ես շատ խելոք ու մեղմ կենդանի եմ, իսկ ով ինձ վատ իմաստով Է  հիշում, էլ չեմ ասում․․․